Tuesday, September 6

இன்பம் எது?

போட்டிகளில் வெல்வதுதான் வாழ்க்கை என்பார்

போட்டியற்ற வாழ்வினை வாழ்ந்து பாராதார்.

வெல்வதுதான் மகிழ்ச்சி என்போரே அறிவீரா?..

எதனை வெல்லுதல் இன்றியமை என.


தம்புலன் வெல்லுதல், தம்செருக்கு வெல்லுதல்,

தம்புகழ் வெல்லுதல்

தம்அறிவு வெல்லுதல்

இவற்றை வென்று வாழ்ந்து பாரீர்

ஒவ்வோர் வெற்றியும் கனம் கூட்டி


மகிழ்ச்சியின் படிகளில் ஏறச் செய்யும்.

மனமாறி இன்பநிலை எட்டச் செய்யும் 

இதுவே வாழ்க்கை  இன்ப வாழ்க்கை.

இப்படி வாழ்வீர் யாவருமே!! 


Thursday, August 25

ஓடி ஓடி....

மூச்சுமுட்ட ஓடி 

முதலில் வந்தாச்சு.

கரவொலி கிறங்க வைக்க..

வெற்றிப்பெருமிதம் 

மனதில் பொங்க

சுற்றிமுற்றி பார்த்தேன்..

உலகே என்கையில் 

என்பதாய் உணர்ந்தேன்...


இளைப்பாற நேரமின்றி

கண்மூடித் திறப்பதற்குள்

மீண்டும் ஓட்டம் ஆரம்பம்.

ஓடத் தொடங்கினேன். 

முதலில் வருதலே போதையாய்...

முதலில் வருதலே தவமாய்..

ஓட்டத்திற்கு மேல் ஓட்டம்...


ஓடி ஓடிக் களைத்து

ஒடிந்து கீழே விழுந்தேன்.

நின்று நிதானமாய்

சுற்றிமுற்றி பார்க்கிறேன்..

உலகு என் கையிலிருந்து

நழுவி எங்கோ போயிற்று..

உணர்வற்று இருந்தேன்.

இப்போதும் கரவொலி .

எனக்கல்ல அவ்வொலி.


Tuesday, August 16

கோப்பை குழம்பி

குழம்பும் மனதை 

குழம்பிக் கோப்பை நிரப்பி

தெளிவாக்கும் தோழமை

கிட்டட்டும் யாவருக்கும்!


குழம்பும் மனதை

குழம்பிக் கோப்பை நிரப்பி 

பேசவைக்கும்

தோழமை 

கிட்டட்டும் யாவருக்கும்!


குழம்பும் மனதை

குழ்ம்பிக் கோப்பை நிரப்பி

புரியா சேதியை புரிய வைக்கும் தோழமை

கிட்டட்டும் யாவருக்கும்!


குழம்பும் மனதை

குழ்ம்பிக் கோப்பை நிரப்பி

வாழ்வைக்கும் தோழமை

கிட்டட்டும் யாவருக்கும்!!!

Thursday, August 4

சதுரங்கம்

எண்ணம் #1

அரசனுக்கு அதிகாரம் இல்லை என்பர்.

அரசிக்கு நிகர் அவளே என்பர்.

அவர்கள் அறிவது இல்லை ஒருபோதும்..

அரசி வெட்டுண்டாலும்

ஆட்டம் தொடரும்.

அரசன் சூழப்பட்டாலே ஆட்டம் முடிந்துவிடும் என்பதை.


எண்ணம் #2

களம் நின்று விளையாட

கணவனை விடுவது இல்லை.

களம் விட்டுச் சென்றாலும் 

மீண்டு வருவாள் அவன்தன்னைக் காத்திடவே!!!


எண்ணம் #3

வெட்டுண்டு களம் நீங்கினும்

மீண்டு வருவாள்

தலைவன் உயிர்காக்க...

செங்களத்தின் அரசி.


Wednesday, July 20

காதலின் போக்கு

மரமும் காற்றுமாய் 

நானும் அவனும் 

.

சிலநேரம் என்னைத்

தலையாட்ட வைக்கிறான்.


சிலநேரம் என்னை

பூஉதிர்க்கச் செய்கிறான்.


சிலநேரம் என்னை 

அசைக்க முயல்கிறான்.


சிலநேரம் என்னைச்

சாய்த்தே விடுகிறான்.


அவன் இல்லாது

நான் இல்லை என்பதை 

இருவரும் உணர்கிறோம்.


அதனால்தான் இன்னும்

உரசிக் கொண்டும்

உறவு கொண்டும்

இருக்கிறோம்.

Thursday, May 26

விழியுடனான ஓர் உரையாடல் -இப்படிக்கு வண்ணத்துப்பூச்சி

மையுண்ட நீயும்

தேனுண்ட நானும் 

மயங்குவோம்..

மயக்குவோம்.


இன்று ஏனோ

உன் பார்வையில் 

ஒளியில்லை..

உயிரில்லை..


வருவேன் என்றவர்

வரவில்லையா?

வரவியலா இடம்

சென்று விட்டாரா?


பசலை பூத்த நீ

படபடக்க மறந்தாயா?

உன் நாண படபடப்பே

நமக்கான ஒப்புமை.


அதனைத் தொலைத்து

எதனைப் பெறுவாய்?

சென்றதினி மீளாது

சென்றவரும் மீளார்..


படபடப்பை மீட்டெடு

பசலை போக்கு

உயிர்கொள்

உணர்வு பெறு


எவரும் இல்லை

என எண்ணும் போது

நான் மீண்டும் வருவேன்.

உனை மீட்டுத் தருவேன்.

Tuesday, April 19

என்னுடைய பெரிய அண்ணன்.


ஆறே ஆண்டுகள் மூத்தவன்.
ஆனாலும் அப்பன்போல்
அறிவு தந்தவன்.

வாசித்தலையும் எழுதுதலையும்
மூச்சாகக் கொண்டவன்.
எனக்கும் மூச்சாக்கியவன்.

மனந்தளரும் போதெல்லாம்
என்னை உயரச் செய்யும்
இறைமையோடு உடன்நிற்பாள்.
என் தமிழன்னை.

அத்தமிழை என்னுள்ளும்
என்னை அத்தமிழிலும்
மூழ்கச் செய்தது
அவன்தந்த அறிவு.

இன்னமும் எனக்கு அவன்
அள்ளி அள்ளித் தருவது
அறிவைத்தான்.

ஒருபோதும் பிறர்நோக பேசாதவன்.
ஆனாலும் அவன் சொல்தாண்டி
எவரும் ஏதும் செய்ததில்லை.

ஏனோ பணம்ஈட்ட
விரும்பாதவன்.
அதனாலேயே பலரால்
விரும்பப்படாதவன்.

பணமிருந்தால் தலையில்..
இல்லையெனில் தரையினில்...
என்னும் உலகில்
அவனுடைய கூட்டத்தோடு
தனித்திருப்பவன்.

அண்ணனானால் என்ன
"வாழ்த்த வயதில்லை"
என்று சொல்லி வாழ்த்துவமே!
வாழிய பல்லாண்டு!!!

Monday, April 11

பின்னர் நான் யார்?

கண்கவர் ஆடையும் 

கையில் கோலும்

கொண்டவள்தான் தேவதையெனில்

பின்னர் நான்  யார்?


நைட்டியும் சேலையும்

அணிந்துகொண்டு

அழும் குழந்தையை

அமர்த்துவதில் தொடங்கி

அறுசுவை உணவை

ஆக்குவது வரை

மாயங்கள்பல செய்யும்

நான் யார்?


படிக்கும் குழந்தை முதல்

பேறுகால குழந்தை வரை

அழைக்கும் ஒரே தேவதை

நான் அல்லவா?


என்னை விட்டு இவர்கள்

பாடும் பெண் எவரோ?


ஓஓஓ அதுவும் நான்தான்!!!

குழந்தைகளின் பார்வையில் ....


அம்மா என்னும் தேவதை

Wednesday, March 23

மெய்வரிசை

வரிசையில்தான் 

நிற்பதுபோல் தோன்றும்.

வரிசையும் மாறிடக் கூடும்.


முன்னிற்பவர் பின்னேயும்

பின்னிற்பவர்

முன்னேயும்

மறைந்திடக்கூடும்.


வரிசை எண் தரப்படாத

வரிசையும் இதுதான்.

எவரும் முந்திச்செல்ல விரும்பா

வரிசையும் இதுதான்.


நமக்கான நேரம் 

வந்து விட்டது எனும்போது வராது.

வரவே வராது என்றாடும்போது

வந்து விடும்.


அடங்கவும் மாட்டோம்;

அறிந்திடவும் மாட்டோம்;

நேரம் வரும்போது

அழுதே புலம்புவோம்;


எத்தனை பிறவியெடுத்தென்ன

எதனையும் கற்காது

ஆட்டத்தைத் தொடருவோம். 

Thursday, February 24

அப்பாவின் சைக்கிள் 

பெற்ற ஐந்தில் 

 பெண்ணிரண்டும் கடைசியாய். 

பெருமையும் பெருமிதமும்

 பொங்கியது மனதில். 


 புகழ்பெற்ற பள்ளியில் 

என்னைச் சேர்த்தாச்சு. 

பேருந்தும் சரியல்ல. 

ஆட்டோவும் அப்போதில்லை.


 பள்ளியோ பதினெண் கிமீ தள்ளி

மிதிவண்டிதான் ஒரேவழி. 

காலை மாலை இருநேரமும்

தனியொரு ஆளாய் மிதித்தபடி.


 மூன்று வருடங்கழித்து 

என் தங்கையும் 

 அதே பள்ளியில். 

மூவரையும் சுமந்தபடி ஒருவருடம்.


 இப்போது நினைத்தாலும் 

மலைத்துப் போகிறேன். 

எப்படியென்று.


 லொடலொடவென்று சத்தமிட்டாலும் 

பிள்ளைகள் வளர்ந்து

 ஆளுக்கொரு வண்டி 

 வாங்கிய பின்னும். 


 இன்னும் மிதிவண்டி

 மிதித்தபடிதான் 

அப்பாவின் வாழ்க்கை. 


எனக்கும் மிதிவண்டியெனில்

அப்பாவின் வண்டி மட்டுமே 

நினைவிலுண்டு. 

Monday, February 21

மனம் போனபடி...

 மனம் தான் குழப்புகிறது. 

தெளிவும் படுத்துகிறது. 

கோபப்படச் செய்கிறது. 

ஆறுதலும் தருகிறது. 


 புலம்ப வைக்கிறது.

 மகிழவும் வைக்கிறது. 

செருக்கு கொள்கிறது. 

கூனி குறுகவும் வைக்கிறது.


 கூத்தும் கும்மாளமுமாய்

 குத்தாட்டம் போட வைக்கிறது.

 எதுவும் வேண்டாம் 

என தள்ளியும் விடுகிறது.


 அறிவின் பாலும் செல்கிறது.

விருப்பின் பின்னும் விரைகிறது.

 

 இன்றுவரை 

நல்லதோ கெட்டதோ 

 மனம் போன படியே போகிறேன்.


 குட்டும் திட்டும் விழுந்தால் கூட 

அப்படியே தான் இருக்கிறேன்.

 பாராட்டு வரும்போதும் 

அப்படியே.


.மனம்படி வாழ்தலில், 

நல்லபெயரை விட 

 கெட்டபெயர் எளிதில் வரும். 

ஆனால் மனம்

இன்பமாக இருக்கும். 


 நம்பிக்கை இல்லையா? 

வாழ்ந்து பாருங்களேன். 

Thursday, May 13

படமும் பாடமும்

.

செங்கல் முட்டுக் கொடுக்கும் கருங்காலி கட்டிலும் 

 சேவல் கொத்தித் திரியும் செம்மைத் தரையும் 

 இருவர் படுத்திடும் மெத்தையில் உறங்கிடும் எண்மரும் 

 இன்னும் இருவருமாய் உருளும் பூனையும் நாயும் 

 கருமையாய் இராது பழுப்பாய் பொழிந்திடும் மேகமும்

 கூரைபோல இருக்கும் மழைநீர் ஒழுகும் கூரையும் 

 குடைக்குள் ஒழுகாது வெளியே ஒழுகிடும் தண்ணீரும் 

 வேறுவேறு கனவு என்றாலும் புன்னகைக்கும் இதழ்களும்

 இதுதான் வாழ்வென்று சொல்லாமல் சொல்கின்றன.

 அன்புள்ள அனைவரையும் புன்னகைக்க வைக்கின்றன.



Wednesday, May 12

வாழ்வதற்கு வேறென்ன வேண்டும்

 தமிழ் பிடிக்கும்

 திராவிடம் பிடிக்கும்

 பெண்ணுரிமை பிடிக்கும் 

 முருகன் பிடிக்கும் 

சிவன் பிடிக்கும் 

அல்லாஹ் பிடிக்கும் 

 கிறித்து பிடிக்கும் 

வள்ளுவர் பிடிக்கும் 

பெரியார் பிடிக்கும் 

பாரதியார் பிடிக்கும் 

 இளையராஜா பிடிக்கும்

 பாலகுமாரன் பிடிக்கும்

 கண்ணதாசன் பிடிக்கும் 

ரஜினிகாந்த் பிடிக்கும் 

 தோனி பிடிக்கும் 

 குடும்பம் பிடிக்கும் 

 சில உறவுகள் பிடிக்கும் 

சில நட்புகள் பிடிக்கும் 

கடல் பிடிக்கும் 

மலை பிடிக்கும் 

 அருவி பிடிக்கும் 

காஃபி பிடிக்கும் 

 நூல்கள் பிடிக்கும் 

ஊர்சுற்றல் பிடிக்கும் 


 பிடிப்பதற்கு இத்தனையும்; 

இதற்கு மேலும் இருக்கும் போது 

வாழ்வதற்கு வாழ்நாள் 

மட்டும் போதுமே...


Thursday, May 6

தோழிவிடு தூது



ஒற்றைக்கால் கொக்கின் தவம
ஒண்டொடி நழுவும் முன்கை நங்கை
ஒண்மையிழந்த கண்கள் பரவும் பசலை
ஒறுத்தது போதும் தலைவா வாஅவள்முன்!

குளமும் தென்றலும் அவள்துயர் ஆற்றா
குலமகள் கவலை குவளை ஆற்றுமோ
களத்தில் நின்கதி இவள்மனம் அறியுமோ
வெள்ளைப்புறா ஒன்றை விரைந்து அனுப்பிவை!

தோழியர்  எம்மிடமும் ஒன்றும் சொல்வதில்லை
நாழிகை கழிந்தும் நகராது நிற்கிறாள்
பாவியவள் பண்ணிய பாவமென்ன பகர்வாய்
தாவிவந்தே அவள்தாகம் தணித்திடுவாய்  இன்றே!

அன்னையவள் சேதி அறிந்திடும் முன்னே
கன்னியவள் நிலை குலைந்திடும் முன்னே
மீன்கிட்டி வெண்கொக்கு பறந்திடும் முன்னே
வான்வழியாய் விரைந்து வண்ணமாய் வந்திடு!

பிரிவாற்றாமை


 எனக்கென்னவோ இவள்

காதலனுக்காய்
காத்திருப்பதாய் தெரியவில்லை. 

கொக்கு பிடிக்கும் மீனுக்காய் காத்திருக்கிறாளோ..

சனி ஞாயிறு
கடைகள் விடுமுறையாம்.
வெள்ளியன்றும் பன்னிரண்டு மணிக்கே கடைகள் மூடப்பட்டுவிடுமாம்.


நாட்டு நிலைமையில்
காதலன் வந்தால் என்ன?
வராவிட்டால் என்ன?

சாப்பாடுதானே முக்கியம்..

Thursday, April 29

குலதெய்வ வேண்டுதல்


 குலதெய்வம் கோயிலுக்கு

குட்டியா ஒரு மணி
வாங்கியாந்து கட்டணும்.
நேர்த்திக்கடன் நேர்ந்து
நேத்தோடு முழுசா
அது ஆச்சு ஆண்டு ஒன்று

நம்மசாமிதான் கோவிச்சிக்காது
ஆனாலும் மனசு அடிச்சுக்குது
ஒண்ணு மாத்தி ஒண்ணு வந்து
ஒன்பது செலவு ஒரு மாசத்துல

குட்டியாடு கிடாவாகிறதுகுள்ள
மணி வாங்கி கட்டிடணும்
குட்டிப்பையன் எட்டி எட்டி
அடிக்கிறதை ஆசைதீர
பார்த்துடணும்

அம்மா தாயே..
கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோ
கொரானா முடியட்டும்
கோயில் திறக்கட்டும்
குட்டிமணியொன்னு
உன் கோயிலில கட்டிடுறேன்.

Friday, April 16

புலம்பல்



மூளையைக் கழட்டி
கழுவி கழுவி வைத்தலில்
மனதைக் கழுவ மறந்த
மதிகெட்டோர் 
மலிந்த உலகமிது...

 புகழென்னும் இச்சைக்காய்
 புல்லராய் வாழ்ந்திடும் 
பிறர் மனம் பாராத 
எடுப்புகள் நிறைந்த 
எழில்மிகு உலகமிது...

 முகமூடிக்குள் வாழ்ந்தே 
வாழ்வை முடித்திடலாமென
 மெய்யறிவு பெறாத 
பொய்யர்கள் வாழும் 
பொய்யா உலகமிது... 

 பிறர்வாழ பொறுக்காது 
புறம் பேசி புறம் பேசி 
தானும் வாழாத 
தண்டங்கள் வாழ்ந்திடும்
தண்ணீர்சூழ் உலகமிது...

 அடுத்தவர் செய்வதை 
அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்தில்
 தன்நிலை உயர்த்தா 
பேதைமை நிறைந்த 
பேரழகு உலகமிது... 

 தன்திறன் ஏதுமின்றி
பிறர்திறனில் வாழ்ந்து
 எவரும் அறியாரென 
ஏய்ப்பவர் நிறைந்த 
ஏறுகொண்ட உலகமிது...

 நல்லவர்போல் நடிப்பதற்கும்
 நல்லவராய் வாழ்வதற்கும்
 வேறுபாடு தெரியாத
 விந்தைமாந்தர் 
 நிறைந்த உலகமிது... 

 இத்தனைக்குப் பிறகும்
 இன்னமும் இழிசெயல்கள்
 நிறுத்தாது தொடர்ந்திடும்
 மடையோர்கள் கொண்ட 
மடமை உலகமிது... 

 எத்தனைதான் கற்றாலும்
 எத்தனைதான் பெற்றாலும்
 திருந்திட மனமில்லா
 திமிர்கொண்டோர் கூட்டம்
 திரண்டிடும் உலகமிது. 

 நல்லோர் ஒருவருக்காய் 
பெய்யும் மழையிருக்க 
நாமேன் திருந்தணுமென
 நயவஞ்சகர் நிறைந்த 
நல்ல உலகமிது...

 அசைத்து அசைத்துப் பார்த்து
 அசையாத சிவமாய்
அறத்தெய்வம் இருப்பை 
உணராத உயிர்நிறைந்த
உயர்வான உலகமிது... 

 வாழ்வின் இறுதியில் 
வாட்டும் உயிர்த்துன்பம் 
வந்து வந்து போகையில் 
இறைவனைத் தூற்றும்
 இறைநிறை உலகமிது...

 யார் குத்தினால் என்ன 
யார் மொத்தினால் என்ன
என்வேலை 
 படம் பார். கவிதை எழுது.. என
என்போன்றோரும் வாழும்
 ஏற்றமிகு உலகமிது....

Friday, April 9

வண்ணமுகம்...


 பாதிமுகம் வண்ணமாய் 

மீதிமுகம் உண்மையாய்

பாதிமுகம் காட்டாது என்னை.

கண்மூடி இருப்பவளிடம் காதல் கேட்கிறாய் .
கண்திறப்பின் உண்மை சுடுமே!

வண்ணக்கோலம் கொண்டு
முகம் மறைப்பேன்..
எதைக் கொண்டு என் எண்ணம் மறைப்பேன்?

எனக்கான காதல் நீதானா?
இன்னும் புரியாமல்தான்
கண்மூடி வண்ணம் மூடி....

காத்திருக்கிறேன்
உன் தொடுகை
எனக்குணர்த்தும் என..

Thursday, March 25

நான் என்னும் நான்.*



இன்று கிடைப்பன கொண்டு
இனிதே வாழ்பவள் இவள்.

நாளைக்காய் வாழாது
நாளும் வாழ்பவள் இவள்.

கூட்டுப்புழு வாழ்க்கை
கோடி கொடுப்பினும்
மீண்டு வாரா..என
மூடிக் கிடப்பவள் இவள்.

வண்ணத்துப்பூச்சி வாழ்வு
வரும்போது வாழ்வோம் என
வாழ்ந்து கடப்பவள் இவள்.

என்ன எழுத என
எண்ணியபடி
நேற்றைத் தொலைத்தவள் இவள்.

இன்றுதித்த எண்ணத்தை
இன்றே
எழுதி பகிர்ந்தனள் இவள்.

Thursday, March 18

அது அந்தக் காலம்

கொங்குதேர் வாழ்க்கை அஞ்சிறைத் தும்பி 

கொங்கைமார் மங்கைகள் கொஞ்சிடும் மாந்தர் 

சங்குகழல் வளையல் சலங்கைக் கால்கள் 

குறிஞ்சிப்பூ காடுகள் புன்னைவனச் சோலைகள் 

அது அந்தக் காலம். 


 தேனாறும் தமிழாறும் தெவிட்டாது பருகிட 

பொன்னாறும் மணியாறும் பொங்கியே ஓடிட 

யானைகட்டி போரடித்து யாரிடத்தும் கையேந்தா 

மனிதர் வாழ்ந்து மறைந்த மாநிலம். 

அது அந்தக் காலம். 


 அன்பும் பண்பும் அருளும் அறிவும் 

ஞானமும் பக்தியும் ஞானியும் சாதுவும் 

தானமும் மோனமும் தர்மமும் ஈகையும் 

 எங்கும் நிறைந்து எங்கும் அமைதி

 அது அந்தக் காலம். 


 இதெல்லாம் ஒருபுறம் இருக்கிறது மறுபுறம் 

வாள்சிலம்பு கத்திகளரி வேல்கம்பு வெட்டரிவாள் 

வெற்றிவேல் வீரவேல் வெற்றிவேல் வீரவேல் 

போர் போர் போர் போர் 

 பிரிவாற்றல் பசலைநோய் பாலைத்திணை 

 அது அந்தக் காலம். 


 சக்கரம் சுழன்று காலம் மாறுது ஆனாலும் அது அந்தக் காலம்

 சேரன் சோழன் பாண்டிய பல்லவன் 

 ஒருசேர அடித்துக் கொண்டாலும்

 ஒருசேர அடித்துக் கொன்றாலும்

 கலை வளர்ந்தது கோயில் எழுந்தது 

அது அந்தக் காலம்.. 


 புயலாய் உள்நுழைந்து பார்த்தது கைப்பற்றி 

புகையாய் மறைந்தனர் பகைவர் பலர். 

 அலையாய் உள்வந்து அரசுகள் அடக்கி 

சிலையாய் அமர்ந்தனர் சிவப்பாய் சிலர் 

அது அந்தக் காலம். 


 நானூறு ஆண்டுகளில் நாடே அடங்கி 

நான்திசையும் எழுந்தது நெஞ்சுர புரட்சி 

செத்தவர் ஊன்வழி செங்குருதி பாய்ந்து 

 செம்மை நிலம் செம்மை நிலமாவே ஆச்சு

 அது அந்தக் காலம்.


 விடுதலையுற்று குடியரசுபெற்று தேர்தல்நடந்து தலைவர்கள் வந்தாச்சு. 

ஆண்டுகளும் கடந்தன எழுபத்துக்கு மேலே .. 

அப்பத்தாவும் தாத்தனும் பேசுகையில் வந்துவந்து 

போகிறது இடையிடையே பெருமூச்சுடன் அது அந்தக் காலம்


 சக்கரம் சுழன்று காலம் மாறுது. 

கணிப்பொறியியல் பாடம் போய்

 கணிப்பொறியில்தான் பாடமே. 

கணிப்பொறி கண்ணுக்குக் கெடுதல் என்றால் 

என்மகன் உரைக்கின்றான்

 "அம்மா அது அந்தக் காலம்." என்று .