பயணம்

நம்மில் இருக்கும் நம்மை
நமக்கே காட்டும்..
நம்மில் தொலைந்த குழந்தையை
நம்மிடம் மீட்டுத்தரும்..

வரலாறு தெரிய வரும்
புவியியல் புரிந்து போகும்
மக்கள் பழக்கம் வரும்
சாப்பாடு ஒவ்வாமையும் வரும்....

பார்க்கும் இடங்களில்
உங்கள் சொந்தம் அந்நியமாகும்...
வேறு மனிதர் உறவாகும்...

பயணத்துக்கானஆயத்தம்
மலைப்பு
பயணம் முடிந்ததும் மனதில்
அலுப்பு.
இருந்தும்
கிடைக்கும் அனுபவமோ
களிப்பு...

அடுத்த பயணம்
இன்னும் ஒரு வருடம் கழித்துத்தான்
இருந்தாலும் மனதில் இப்போதே
கனவு ஆரம்பமாகும்....

இக் கவிதை
புதிய தேசம் செல்லும்
அத்தனை தோழியர்களுக்கும்!!!!

என் மரணம்:

என்றோ நிச்சயிக்கப்பட்டதுதான்,
நாளும் கிழமையும்  இரகசியமாய்,
எப்படி நிகழும் என்பதும்
 பரம ரகசியமாய்;
சில நாள் விழித்த பின்
அப்பாடா நிகழவில்லை என்றேன்,
பல நாள் விழித்த பின்இன்னுமா நிகழவில்லை என்கிறேன்;
எப்படியோ நிகழட்டும் என்று நினைக்கவும் தோணலை,
இப்படித்தான் நிகழ வேண்டும்
என்று சொல்லவும் தெரியலை,
நடந்த பிறகு பார்ககலாம் என்றால் அதற்கும் வழியில்லை;
நிகழட்டும் என்றோ எப்படியோ
என் மரணம்!

சுகமான சுமைகள்

சுமந்து சுமந்து அழுந்திய தோளிடம்

‘என்னைக் கொஞ்சம் கீழே இறக்கிவிடேன்’

என்றது சுமை;

‘எனக்கும் இறக்கி விடத்தான் ஆசை - ஆனால்

ஆடிய காலும் பாடிய வாயும் போல

சுமந்து பழகிய என்னால்

உன்னை விட்டு இருத்தல் இயலுமா?

நீ தரும் சுகம் மறத்தல் முடியுமா?’

என்றது தோள்;

‘நான் என்ன அவ்வளவு சுகமா?

இறக்கி வைக்கக் கூட மனமில்லா அளவு!

வெட்கத்துடன் கேட்டது சுமை;

‘இது என்ன கேள்வி?

‘நான் என்ன அவ்வளவு அழகா’ என்று

அடிக்கடி கேட்கும் புதுமனைவி போல்;

நான் புதுக்கணவன் அல்ல

உண்மை சொல்லும் பழகிய கணவன்!

நீ பாரம் தான் ,

என்னைப் படுத்தும் பாரம் தான்;

என்னில் தானாக ஏறிய சுமைகள்

தானாகவே விழுந்து விடுகின்றன

நீயோ, நானாக விரும்பி ஏற்ற சுமை

என்னில் ஒரு அங்கமாகி விட்ட சுமை

உன்னைச் சுமப்பது துன்பம் அல்ல

உன்னை நீங்குவது தான்

என்னால் இயலாத பாரம்;

நான் மட்டுமே என்றும், சுமைதூக்கியா என்ன?

என்னைச் சுமந்துத் திரிந்தவர் உண்டு

சுமந்து கொண்டிருப்பவர்களும் உண்டு – இனி

சுமக்கப் போகிறவர்களும் உண்டு;

சுமையாகவே இருந்து விட்டால்

சுமைதாங்கியாவது எப்போது? -  அந்த

சுமக்கும் சுகம் புரிவது எப்போது?

எல்லா சுமைகளும்

கனப்பது இல்லை,

கொழுக் மொழுக் குழந்தை

கொஞ்சம் கனப்பது போல

சில சுமைகள் மனம் கனக்கும்

கொஞ்சி விட்டாலோ கனம் மறக்கும்;

நம்மில் சிலர்

கடமைகளுக்கு காசு வாங்கிப் பழகியதால்

கடமைகள் சுமையாய் போய்விட்டன;

கடமையே சுமையானால்

தானாய் விரும்பி ஏற்கும்

சுமையின் சுகம் புரியுமா என்ன?

சுமைகள் சுகமானதா

நினைவுச்சுமைகள் நிச்சயம் சுகமானது

பழைய காதலியை புது மனைவியிடம்

தொலைப்பது போல்

அந்நினைவுகளின் சுகத்தில்,

சுமப்பதன் பாரம்

தொலைந்து விடுகிறது;

பத்துமாத முடிவில் முடியும்

வயிற்று பாரம் மாறிடுமே

தாயின் நெஞ்சு பாரமாக

ஆயுளுக்கும் சுகமானதாக!

குழவி சுமக்கும் தாயையும்

சேர்த்து சுமக்கும் தந்தைகளின்

சுமைகள் என்றுமே

சுகமான சுமைகள்!

சுமைகள் என் வாழ்வில் என்றுமே

முற்றுப் புள்ளியாய் இருந்தது இல்லை

எப்போதும் அவை கமாக்கள் தான்;’

என்றபடி மௌனமாகிப் போனது தோள்.

தோளில் தன்னை இன்னும்

அழுத்தியபடி சுகம் தந்தது சுமை!

சுமைகளின் பாரம் தாங்காமல்

எப்போதும் புலம்பியபடி இருக்கும்

மனது வாயடைத்துப் போனது

வாழ்வின் தத்துவம்

புரிந்ததனால்.!

ஆகையினால் மாநிலத்தோரே

சுமைகளை சுகமாக்கி

சுமைதாங்கி ஆவீர்.

மழையும் நீயே வெயிலும் நீயே - தமிழ்ப்பட பாடல்வரிகள்

படம் : அழகன்

மழையும் நீயே வெயிலும் நீயே

நிலவும் நீயே நெருப்பும் நீயே

அடடா ஆஆஆ உனைத்தான்….

இங்கு வாழும் மானிட காதல் என்பதா…

மழையும் நீயே வெயிலும் நீயே

நிலவும் நீயே நெருப்பும் நீயே

அடடா ஆஆஆ உனைத்தான்….

இங்கு வாழும் மானிட காதல் என்பதா…

சரணம் – 1

இது என்ன மண்ணில் கூட நிலவும் வருமா

சரசம் பயிலும் விழியில் வருமே

இது என்ன தென்றல் கூட அனலாய் சுடுமா

தனிமை நினைவில் அனலாய் சுடுதே

பார்க்காமல் எனைப் பார்த்தாளே அதுதானா காதல் கலை

தோளோடு அள்ளிச் சேர்த்தாளே அதுதானா மோக நிலை

இதுதான் சொர்க்கமா

இது காம தேவனின் யாகசாலையா

மழையும் நீயே வெயிலும் நீயே

நிலவும் நீயே நெருப்பும் நீயே

அடடா ஆஆஆ உனைத்தான்….

இங்கு வாழும் மானிட காதல் என்பதா…

சரணம் – 2

கலையெல்லாம் கற்றுக் கொள்ளும் பருவம் பருவம்

கடலின் அலை போல் இதயம் அலையும்

கருநீளக் கண்கள் இரண்டும் பவழம் பவழம்

எரியும் விரதம் அதிலே தெரியும்

ஏகாந்தம் இந்த ஆனந்தம் அதன் எல்லை யார் அறிவார்?

ஏதேதோ சுகம் போதாதோ இந்த ஏக்கம் யார் அறிவார்?

முதலா முடிவா இங்கு என்றும் வாழ்வது காதல் ஒன்றுதான்

மழையும் நீயே வெயிலும் நீயே

நிலவும் நீயே நெருப்பும் நீயே

அடடா ஆஆஆ உனைத்தான்….

இங்கு வாழும் மானிட காதல் என்பதா…

வாழ்த்துக்களுடன் ஒரு விஷயம்

சித்திரைத்திருநாள் வாழ்த்துக்கள்.

சில பதிவர்களின் எழுத்து நெடுநேரம் நம்மை யோசிக்க வைப்பதுண்டு. சிலரின் நடை நம்மையும் அறியாமல் வாய் விட்டுச் சிரிக்க வைப்பதுண்டு. சிலரின் எழுத்துகள் எதுவும் செய்யாமல்  போவதும்  உண்டு. ஆனாலும்  ஒரு  சிலரின் எழுத்துகள் நம்மை முகம் சுளிக்க வைப்பதுண்டு.

பிளாக்கரில் என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம் என்றாலும் சில பல விஷயங்களைப் படிக்கும் போது,மக்கள் மொழி நாகரிகம் என்பதையே மறந்து விட்டார்களோ என்று தோன்றுகிறது. 

இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்

கனியிருப்பக் காய் கவர்ந்தற்று. 

இந்தக் குறள் யாருக்குத் தெரியாது என்றாலும் தமிழில் எழுதும்  அனைத்து  பதிவர்களுக்கும்  தெரிந்தே  இருக்கும். நம்முடைய  எழுத்தும்  கொஞ்சம்  இனிமையாக இருக்கலாமே!

அப்புறம் ஒரே ஒரு சின்ன விஷயம், 'ற்' என்ற ஒற்றெழுத்து வரும் போது இதன் பக்கத்தில் வேறெந்த ஒற்றெழுத்தும் வரக்கூடாது என்பது தமிழின் இலக்கண விதி. அதாவது ஏற்பாடு என்பது சரி. ஏற்ப்பாடு - தவறு.

an apple என்றுதான் எழுத வேண்டும். an ball, an cat, an dog என்று எழுதினால் உங்களுக்கு ஒரு நெருடல்  தோன்றுவதைப்  போல  நீங்கள் ஏற்ப்பாடு என்று எழுதும் போது எங்களைப் போல தமிழ் ப(பி)டித்தவர்களுக்கு  ஒரு  நெருடல்.  ஆதலினால்  மாநிலத்தோரே   தமிழின் இலக்கணத்தையும் கடைப்பிடிப்போமே!