Tuesday, June 5

பெற்ற கடன்

‘என்னங்க?’ என்ற காந்திமதியின் குரல் கேட்டதும் கண்ணாடியைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தவர் மெதுவாகத் திரும்பினார் சுந்தரம். அவர் கண்களில் இருந்த என்ன என்ற கேள்வியைப் பாரத்ததும் காந்திமதி கொஞ்சம் தயங்கினார்.

‘உங்க அண்ணனுக்குச் சொல்லி அனுப்ப வேண்டாமா?’

‘என்ன சொல்லணும?’

‘என்னங்க இப்படி கேட்கிறீங்க? மாமா உடம்பு இவ்வளவு மோசமாக இருக்குது. இப்பவே சொல்லிவிட்டால் அப்புறம் அவர் வந்து கேள்வி கேட்கிற மாதிரி இருக்காதில்ல?’

‘அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேண்டாம், அப்பறமாப் பார்த்துக்கலாம். உன் வேலையை மட்டும் பாரு!’ என்று சொல்லி விட்டு வேகமாகச் சென்று விட்டார்.

பெருமூச்சோடு மாமனாரின் அருகில் அமர்ந்திருந்த மாமியார் ராமாயிப் பாட்டியைப் பார்த்தாள். இதை எதிர்பார்த்தவள் போல பாட்டியும் கண்களைத் துடைத்து மூக்கை உறிஞ்சினாள்.

மூத்தவன் மாணிக்கத்துக்கு திருமணமான புதிதில் ஏற்பட்ட சிறு சலசலப்பு இப்போது அண்ணன் தம்பி விரிசலில் வந்து நிற்கிறது.

சின்னவன் சுந்தரத்துக்கே இப்போது வயது ஐம்பதை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கின்றது. அண்ணன் மாணிக்கம் செய்த்து போல தானும் பெண்டாட்டி பேச்சு கேட்டு நடக்கக்கூடாது என்பதில் ரொம்ப கவனமாக இருந்தார். பெற்வர்களுக்கு வேண்டியதை பார்த்து பார்த்து கவனமாகச் செய்து வந்தார். ஆனால் அவர் செய்த தவறு, நாம் மட்டும் தான் பெற்றவர்களைக் கவனிக்கிறோம் என்ற எண்ணத்தை ஆழமாக வளர்த்துக் கொண்டதுதான்.

அவர் சொல்ப டிதான் பெற்றவர்கள் கேட்க வேண்டும். பேசவேண்டும், நடக்க வேண்டும் என்று எண்ண ஆரம்பித்து விட்டார்.

ஒருதடவை மாணிக்கத்தின் மகனுக்கு காரில் அடிபட்டு மருத்துவமனையில் சேர்த்திருந்த போது ராமாயியும் அவள் கணவர் சுப்பையாவும் போகத் துடித்தனர். அவர்களுடையப் பாசத்தைப் புரிந்து கொள்ளாமல் அவர்களிடம் கோபப்பட்டு வாயில் வந்த வார்த்தைகளால் இருவரையும் வதக்கி விட்டார்.

அதிலிருந்து சுப்பையாவுக்கும் சுந்தரத்துக்குமான உறவில் விரிசல் விழத்தொடங்கி விட்டது, இது நாளுக்கு நாள் வளர்ந்து இப்போது அவர் படுத்த படுக்கையாகி இருக்கும் போது கூட யாருக்கும் சொல்லக்கூட மனமில்லாமல் இருக்கிறார் சுந்தரம்.

சரியாக ஒரே வாரத்தில் போய்ச்சேர்ந்து விட்டார் சுப்பையா. அதன் பிறகே மாணிக்கத்திற்கு சொல்லி விட சம்மதித்தார். எல்லாக் காரியமும் முடிந்து 2 வாரங்களுக்குப் பின் மாணிக்கம் ஊருக்குத் திரும்பத் தயாரானார். கூடவே ராமாயிப் பாட்டியும் கிளம்ப சுந்தரத்துக்கு ஒண்ணும் விளங்கவில்லை.

‘நீ எங்கம்மா கிளம்புற?’ - என்று கேட்டார் சுந்தரம்.

‘நான் மாணிக்கத்தோடேயே இருந்துக்கிறேன்டா’.

‘ஏன் என்னாச்சு திடீர்ன்னு?, நான் கவனிக்க மாதிரி அவன் உங்களக் கவனிச்சிருவானா?’ என்று சீறினார் சுந்தரம்.

‘இல்லப்பா, நிச்சயம் உன் வசதி அவன்கிட்ட இல்லை. ஆனால் கொஞ்சமாவது சுதந்திரமா இருக்கலாமுன்னு நம்புறேன். எப்போ அந்த மனுசன் மகனைப், பேரப்பிள்ளைகளைப் பார்க்காம உயிரை விட்டாரோ, அப்பவே நினைச்சுட்டேன், என் கடைசி காலம் உன் கூட கிடையாதுன்னு! நாங்களும் மனுசனுங்க தானே, உன் இஷ்டப்படி யே எல்லாம் பண்ணணும் நீ நினைக்கிறது எவ்வளவு பெரிய தப்புன்னு உனக்குப் புரியும் போது நான் வர்றேன்.
மாணிக்கம் வீட்டில் இருந்தா எப்ப வேணா உங்க எல்லாரையும் வந்து பார்த்துப்பேன். ஆனா உன் கூட இருந்தா நான் உன் அடிமையாத்தான் வாழணும். வேண்டாப்பா! நான் கிளம்புறேன்.’
என்றபடி கிளம்பி விட்டார் ராமாயி.

தன்னைப் பெற்றவளிடமிருந்து இவ்வளவு வேகத்தை எதிர்பார்க்காத சுந்தரம் விக்கித்து நின்றார்.


பின் குறிப்பு : ‘இந்தக் கதையில் வரும் சம்பவம் கற்பனையே’ என்று எழுதத் தான் ஆசை. ஆனால்.. .?

Monday, June 4

ஓமனைத் தாக்கப் போகும் புயல்

நாங்கள் ஓமனில் இருக்கிறோம். மிக அமைதியான நாடு. இன்னும் இரு தினங்களில் இந்தியா செல்வதாக இருக்கிறோம். பெட்டிகளை எல்லாம் மேலிருந்து இறக்க ஆரம்பித்தாகி விட்டது. இப்போது புயல் போல ஒரு சேதி! மஸ்கட்டைப் புயல் தாக்க இருக்கிறதாம்.
இன்று இரவு கடலில் தோன்றும் புயல் நாளை ‘சலாலா’ என்னும் ஓமனின் ஒரு நகரைத் தாக்கி விட்டு பின்பு நாளை மறுநாள் மஸ்கட்டில் கரையேறுமாம்! கடந்த 6 வருடமாக இருக்கிறோம். இதற்கு முன்பு புயல் வந்ததாக கேள்வி கூடப் பட்டதில்லை. சுனாமி வரும் போது கூட கொஞ்சம் பெரிய மழை, அவ்வளவுதான். மஸ்கட்டைப் பொறுத்தமட்டில் ஒரு பெரிய மழை பெய்தாலே ஊரெல்லாம் வெள்ளக் காடாகி விடும். இந்த முறை எப்படி என்றே தெரியவில்லை. எவ்வித பெரிய விரும்பத்தகாத நிகழ்வுகள் நடவாமல் இருந்தால் நல்லது. எல்லாம் வல்ல ஆண்டவனை நான் வேண்டிக் கொள்கிறேன். நீங்களும் தான். நாங்கள் நல்லபடியாக ஊருக்குச் சென்று வருகிறோ ம்! (2 மாதங்களுக்கு விடுமுறை. ஊரில் நேரமிருந்தால் பின்னூட்டமிட முயற்சிக்கிறேன்.)



நன்றி - http://www.wunderground.com/

Wednesday, May 9

சிங்க ராஜாவும் சின்னப்பொண்ணும்

இது ஒரு சின்னப்பொண்ணுக்கும் சிங்கராஜாவுக்கும் இடையில் நடக்கும் விவாதம். சிங்க ராஜாவை ஊருக்குள்ளே அழைக்கிறா சின்னப்பொண்ணு. சிங்கம் என்ன பதில் சொல்லிய து? இதோ !

பல்லவி

(சின்னப்பொண்ணு பாடியது)

சிங்க ராஜா சிங்க ராஜா
வணக்கமுங்க சிங்க ராஜா !
சின்னப் பொண்ணு நானும் தான்
ஊரு விட்டு காடு வந்தேன்!



(சிங்க ராஜா பாடியது)

சின்னப் பொண்ணு சின்னப் பொண்ணு
வணக்கமடி சின்னப் பொண்ணு !
ஊரு விட்டு காடு வந்த
காரணத்தை சொல்லு கண்ணு!



(சின்னப்பொண்ணு பாடியது)

சரணம் 1

ஆத்தோரம் காட்டுக்குள்ளே
அரசாளும் சிங்க ராஜா !
காத்தாட காட்டுக்குள்ளே
நடைபோடும் சிங்க ராஜா!
பட்டணந்தான் வாரிரோ
பகட்டான சிங்க ராஜா !
ஏசியிலே தூங்கலாமே
ஏலேலோ சிங்க ராஜா !


சரணம் 2

மோட்டாரில போகலாமே
வாரீரோ சிங்க ராஜா !
டிவிப்பொட்டி பார்ககலாமே
வாரீரோ சிங்க ராஜா !
காட்டுக்குள்ளே ஒண்ணுமில்லை
வாரீரோ சிங்க ராஜா !
பட்டணத்தில் எல்லாமுண்டு
வாரீரோ சிங்க ராஜா!



(சிங்க ராஜா பாடியது)

சரணம் 3

அழகாக பூச்சூடி
அசைந்தாடும் சின்னப்பொண்ணு!
பாங்காக மையெழுதி
வாயாடும் சின்னப்பொண்ணு !
பட்டணந்தான் வேணாமடி
நரகமது சின்னப்பொண்ணு!
இயற்கையே போதுமடி
இனிமையான சின்னப்பொண்ணு!

சரணம் 4


பட்டணத்தில் எல்லாமுண்டு
தெரியுமடி சின்னப்பொண்ணு!
பட்டணத்தில் நோய்க்கெல்லாம்
குறைவுமில்லை சின்னப்பொண்ணு!
காட்டுக்குள்ளே ஒண்ணுமில்லை
புரிஞ்சுக்கோடி சின்னப்பொண்ணு!
காட்டுக்குள்ளே நோயுமில்லை
பயமுமில்லை சின்னப்பொண்ணு!

சரணம் 5


நரிபுலி சிறுத்தையுமே
காட்டுக்குள்ளே இருந்தாலும்
காட்டழிச்சு பொழைச்சதில்லை
கேட்டுக்கோடி சின்னப்பொண்ணு!
ஓசோனை ஓட்டையாக்கும்
மனுசருண்டு ஊருக்குள்ளே!
மரங்களை அழிக்கச் செய்யும்
மாந்தருண்டு பாருக்குள்ளே!

சரணம் 6


ஊருக்குள்ளே நான் வந்தா
சர்க்கஸில போட்டிடுவே!
காட்டை விட்டு நான் வந்தா
கரணம் போட்டு பிழைக்கணுமே!
என்முன்னே நடுநடுங்கும்
மனுசருங்க நீங்களெல்லாம்
சவுக்கை வைச்சு சீண்டுவீங்க
தெரியாதா சின்னப்பொண்ணு!

சரணம் 7
காட்டுக்குள்ளே எனக்கு தானே
ராஜவாழ்க்கை சின்னப்பொண்ணு!
காட்டை விட்டு வரமாட்டேன்
கேட்டுக்கோடி சின்னப்பொண்ணு!
கொஞ்சம் நேரம் நீயிருந்தா
வயித்துக்குள்ளே போயிடுவே
காட்டை விட்டு ஓடிக்கோயேன்
களையான சின்னப்பொண்ணு!

Tuesday, March 13

கோழியும் மயிலும்

இல்லாத கொண்டையை
இருப்பதாக எண்ணிக் கொண்டு
தலையை ஆட்டி ஆட்டி
தத்தித் தத்தி வந்தது கோழி!

பாவமாய் தோட்டத்தில்
பத்தே இலைகளுடன்
குச்சியாய் நின்ற
ரோஜாச் செடியைக்

கொத்திக் கிளறிய கோழியை
கிளையில் படர்ந்திருந்த
தோகையை சிலுப்பிக்
கேட்டது மயில்,

‘பாவம், அந்த ரோஜா, தழைக்க விடேன்!’

ஆணவமாய் கோழியும்
‘முழுதாய் இருக்கிற எனக்கே
இல்லை உணவு,
அரைகுறை உயிர் பத்தி
எனக்கென்ன கவலை?’
என்று ஆர்ப்பரித்தது.

இளைப்பாற கூண்டு
வந்த கோழி
இட்ட முட்டைகளுக்கு
இதமாய் மேலமர்ந்தது.

பரபரவென வந்த மனிதன்
பட்டென இரு முட்டையைப்
பொ த்தி எடுத்தான்;
பரிதவித்தது கோழி!

மேலிருந்த மயில் சொன்னது
‘முழுதாய் இருக்கிற அவனுக்கே
இல்லை உணவு,
அரைகுறை உயிர் பத்தி
அவனுக்கென்ன கவலை?’

இந்த வருட வேலன்ஸ்டைன்ஸ் டே

கடந்த எல்லா வருடங்களிலும் வாலன்டைன்ஸ் டே - க்கு என் கணவரிடம் ஏதாவது பரிசு கேட்டால் , ‘இதெல்லாம் Business tactics, பணத்தை வேஸ்ட் செய்யக் கூடாது’ என்று ஒரு பாடமே நடக்கும். நான் மட்டும் ஏதாவது எனக்குத் தெரிந்த வகையில் ஒரு அழகான (?) கார்டு செய்து கொடுப்பேன்.

இந்த வருடம் தான் கவிஞி ஆகியாச்சே, ஏதாவது புதிதாக எழுதித் தரலாம் என்றால், உடல்நிலை சரியில்லை. ஒன்றரை நாட்களுக்கு படுத்த படுக்கையாகி விட்டேன்.

வாலன்டைன்ஸ் டே யும் வந்தது. பார்த்தால், ஒரு பெரிய கார்டுடன் காலை வணக்கம். அதனுடன் குட்டியாய்(அதில் கொஞ்சம் வருத்தம்தான்!) ஒரு பரிசும்.! அடடா! எதிர்பார்க்காமல் வந்த இன்ப அதிர்ச்சியில் காய்ச்சல் இன்னும் அதிகமாகி விட்டது.

இந்த பதிவு ஏன் போடணும் என்று தோணியது என்றால் , வாலன்டைன்ஸ் டே என்றாலே காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டவர்கள் மட்டும் தான் கொண்டாட முடியும் என்கிற மாதிரி ஆக்கி விட்டார்கள். எந்த டி.வி. சானல்களைத் திருப்பினாலும், எந்த புத்தகங்களைப் பார்த்தாலும் காதல் திருமணம் செய்து கொண்டோர்களை மட்டுமே பேட்டி எடுத்து போட வேண்டியது. பெற்றோர்கள் பார்த்து திருமணம் செய்து கொண்டவர்களுக்கு வாலன்டைன்ஸ் டே கிடையாதா? இல்லை அதற்குதான் உரிமை இல்லையா?
(திருவிளையாடல் படம் பார்த்த effect!) இது ஏதோ பொறாமை ப் பட்டு எழுதியதாக எண்ண வேண்டாம்? (நற,நற...)

பொதிகையில் 3 தம்பதியினரை பேட்டி எடுத்து போட்டார்கள். (காதலித்து திருமணம் செய்தவர்கள் தான்). அதில் ஒரு பெண்மணி ‘எங்களைப் போன்று காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டவர்களுக்கு(இனி கா.தி.செ.கொ) சலுகைகள் வழங்கப்பட வேண்டும்’ என்று சொன்னார். எனக்கு ஒரே அதிர்ச்சியாகி விட்டது. இட ஒதுக்கீடு வேறு கேட்டார்! என்னுடைய சந்தேகம் என்னவென்றால், கா.தி.செ.கொ என்று ஒரு தனி ஜாதி கேட்டு விடுவார்களோ? அவர்களுக்கு முன்னுரிமை etc. எல்லாம் கேட்பார்களோ?

இப்போதே , கா.தி.செ.கொ - களுக்கு என்று அரசு சில சலுகைகளை அளித்து வருகிறது என்று நினைக்கிறேன். இனி தான் ஒரு முக்கிய சந்தேகம்,

கலப்பு மணம் செய்து கொண்ட தம்பதியர் எத்தனை பேர் மதம், ஜாதி நிஜமாகவே எங்களுக்குத் தேவையில்லை என நினைக்கிறார்கள்? இரு பக்க வீடுகளையும் சமாளிப்பதற்காக மட்டுமல்லாது உண்மையிலேயே அவர்கள் ஜாதி ,மதம் தேவையில்லை என நினைக்கிறார்களா? பின் ஏன் குழந்தைகளுக்கு மதம் மற்றும் ஜாதியைச் சேர்ந்த பழக்க வழக்கங்களைத் திணிக்கிறார்கள்?


கா.தி.செ.கொ ண்டவர்கள். செய்து கொள்ளப் போகிறவர்கள் எல்லோரும் - என்னை மன்னித்து விடுங்கள், இதில் கொஞ்சமாவது உண்மை இருக்கிறதா இல்லையா?