Monday, December 17

என்னைப் பொறுத்தருள்வாய் சிவனே...


ஆதியும் அவனே
அந்தமும் அவனே
ஒளியும் அவனே
இருளும் அவனே

புகழும் அவனே
இகழ்வும் அவனே
மலையும் அவனே
மடுவும் அவனே

புன்னகையும் அவனே
கண்ணீரும் அவனே
சொல்லும் அவனே
செயலும் அவனே

பாசமும் அவனே
பந்தமும் அவனே
விருப்பும் அவனே
வெறுப்பும் அவனே

கல்லும் அவனே
புல்லும் அவனே
தீதும் அவனே
நன்றும் அவனே

புயலும் அவனே
தென்றலும் அவனே
தாயும் அவனே
தந்தையும் அவனே

ஈசனும் அவனே
ஈஸ்வரியும் அவனே
நானும் அவனே
நீயும் அவனே
எல்லாம் அவன்தான் எனில்..

இன்னும் எனக்கு
ஊனக்கண் எதற்கு?
ஆசைகள் எதற்கு?
எதிர்பார்ப்பு எதற்கு?
ஏமாற்றம் எதற்கு?

வெற்றிகள் எதற்கு?
தோல்விகள் எதற்கு?
உறவுகள் எதற்கு?
பகைகள் எதற்கு?

உறக்கம் எதற்கு?
விழிப்பு எதற்கு?
ஆட்சி எதற்கு?
அதிகாரம் எதற்கு?

யோகமும் தெரியாது
வேதமும் தெரியாது
கண்மூடி அமர்ந்து செய்யும்
தவமும் தெரியாது
ஏதும் தெரியாத நான்
எல்லாம் அறிந்த அவன்

எப்போதும் என்னைப் பொறுத்தருள்கிறான்..
இப்போதும் பொறுத்தருள்வாய்
என் சிவனே!!!
ஓம் நமசிவாய....
----கோகிலவாணி கார்த்திகேயன்---

Wednesday, October 24

முதுகாய் இருக்க முயற்சிப்போம்


மலைமேல் ஓர் குடில்..
மலையின் முதல் படியோ
சற்றே உயரமாய்..
மற்ற படிக்கட்டுக்கள்
ஏறுவதற்கு இலகுவாய்..

முதல் படி ஏற
முயற்சித்த மக்கள் ..
கீழே விழுந்த வண்ணம்.....

காட்சியைக் கவனித்தபடி இருந்த
ஒரு முதுகு
எவரையும்  கேட்காமல்
தானே  குனிந்தது.

முதுகில்  முதல் அடியும்
மலையின் படியில்
அடுத்த அடியும் வைத்தபடி
மக்கள் மலையேறினர்.
மலையேறும் போது
ஒருவருக்கொருவர் உதவியபடி.

குனிந்த முதுகுக்கு
குடிலுக்கு போக விருப்பம்..
இருந்தும்
குனிந்தபடி இருந்தது.

இடும்பை தாங்காது
இடுப்பை நிமிர்த்தலாம்
என்னும் போது
ஒரு கை மட்டும்
ஆதரவாய் அவ்வப்போது
நீவி விடும்.

நெடுநாள் ஆனது..
முதுகுக்கு ஓர் எண்ணம் உதித்தது.
குனிந்தே இருத்தலின்
குட்டியாய் படியொன்று
இருந்திட்டால்..
நீவ வந்த கையிடம்
வைத்தது இந்த வேண்டுகோள்.
குனிந்தபடியே படியும்
தயாரானது.

மக்களும் படிக்கு பழகிவிட
முதுகு நிமிர்நதது.
குனிந்தபடி இருந்ததால்
சிறிது ஓய்வெடுக்க

மேலேறிய மக்களோ
கீழ் இருந்த முதுகை
கீழ்மையாய் கண்டனர்.
நீவிய கையும் கூட சேர
தவித்த முதுகு
தாழ்ந்தது இன்னும்.

அப்போது நிகழ்ந்தது
அற்புதம்.
அன்புக்கரமொன்று
குடிலிலிருந்து நீண்டது.
குனிந்து முதுகை நிமிரச் சொன்னது.
நிமிர்ந்ததுதான் தெரியும் அடுத்த
நொடி குடிலில்..

மலையுயரம் கண்டு
மலைத்தபடி மக்கள்
இன்னும் ஏறியபடி.
குனிந்து முதுகு கீழிருப்பதாய்
இன்னும் எண்ணியபடி

மக்கள் குடிலடைய
மாற்றுவழி சிந்தித்தபடி
குடிலின் குளுமையில்
அருள்கரத்தின் ஆதரவில்
அமைதியாய் முதுகு....

 


Wednesday, October 17

#Me too - #என்னையும் தான்

இரு வார்த்தை தான் - ஆனால்
இந்தியாவையே அசைத்தபடி!!
சில ஆண்களின் சபலம்
அவர் புகழை
சிலுவையில் அறைந்தபடி!!
இருக்கட்டும்....

பெண்ணொருவர் சொன்னபடி ..
'மன உறுதி பெண்களிடம்
கண்ணீர்க் கதைகள் இல்லை.
மாறாய் அவனை(ரை)
அடித்து விரட்டிய
குறுஞ்செய்தி மாத்திரமே...'

எனக்கும் இதுவே கருத்து.
தொட்ட ஆணின் சட்டை இறுக்கும்
உறுதியான கைகள் இல்லைதான்
தொட்ட ஆண் தொட முடியா
உயரத்தில் உள்ளபோது..
அவன்(ர்) உயரத்திற்கு
ஏறிய பின் சட்டை பிடிக்கலாம்
என்பது முறைமையோ?

பெண்ணைச் சிறுமைப்படுத்தும்
ஆண்கள் எவரும் முத்துக்கள் அல்லர்.
அவர்புகழ்பாட வரவில்லை
எவரும் இங்கே..

கரடிகளைக் கண்டதும்
சிவபூசையையே
நிறுத்தும் போது,

புலிகளைக் கை காட்ட மட்டும்
காலநேரம் வேண்டுமா?

ஒவ்வோர் துறையாய்
உயர ஏறியபின்
கைகாட்டுதல் முறையா?

பலியாடாய் இருந்தும்
பழிவாங்கப்படுதல் பெண் மாத்திரமே...
முதல்முறை வாய்மூடினால்
முப்பது முறையும் வாய்மூட வேண்டுமே?
இனியாவது...

"செய்தக்க அல்ல செயக்கெடும் செய்தக்க
செய்யாமை யானும் கெடும்."

வள்ளுவன் சொன்னதுதான்.
செய்ய வேண்டிய நேரத்தில் செய்யாதவைகளால் நாமும் கெடுவோம்..
நம் புகழும் கெடும்..
 

Monday, September 24

புறம் வேண்டாம்

'சும்மா இரு' என்றது மனம்

'சும்மாயிருத்தலின்
தொலைக்காட்சி காணலாம்'
என்றது அறிவு.

தொலைக்காட்சியில் பெரிய முதலாளி இல்லம்  காணின்
இணையம் மேல் என்றது.

இணையத்தின் கைகளிடம்
கைதியாதலின் 
தோழியரிடம் கதைக்கலாம் என்றது.

முடித்தவுடன் தோன்றியது...
புறம் பேசுதலின்
சும்மா இருந்திருக்கலாம் என்று.. .

இதைத்தான் நான் முதலிலேயே சொன்னேன்;
சும்மா இரு என்றது மனம் ..

Monday, September 3

அறம்


நம்மிடம் கையேந்துபவர்களிடம்

கொடுக்க ஒன்றுமில்லா நிலையிலும்

கனிவுடனும் இனிமையுடனும் புன்னகையுடனும்

கனிந்த பார்வையை ஈதல் ஓர் அறச் செயல்.

 

இல்லாளை நோகாது

இயல்பாய் அன்பு செய்தலும் ஓர் அறச்செயல்.

கல்வி கேள்வி பொருள் என பெற்ற செல்வங்கள் இருந்தும்

கால் நிலத்தில் இருத்தல் ஓர் அறச்செயல்.

 

தேர்வெழுதும் சமயத்தில் தெரியாத கேள்விகளை

தெரிந்தவரைக் கேட்டு எழுதாது வருவதும்

ஒர் அறச்செயல்.

 

பொய் சொல்லும் இடத்தும்

 பொய் சொல்லாதிருத்தல் ஓர் அறச்செயல்.

இங்கொன்றும் அங்கொன்றும் பேசி

இல்லாததை உண்டு என்றும்

இருப்பதை இல்லை என்றும் பேசாதிருத்தல் ஓர் அறச்செயல்.

 

எதிராளியை அடக்கும் கணத்திலும்

‘இன்று போய் நாளை வா’ என்பது ஓர் அறச்செயல்.

பாற்கடல் கடைய பொங்கிய நீலத்தை

கண்டத்திலே அடக்கியதும் ஓர் அறச்செயல்.

 

நம்மை நோக்கி வீசப்படும் கேள்விக் கணைகள்

நம்மை அவமதிப்பதற்காகவோ - இல்லை

உண்மையில் உண்மையைத் தெரிந்து கொள்ளவோ?

ஐயமின்றி பயமின்றி பதிலளித்தலும் ஓர் அறச்செயல்.

அடுத்தவர்க்கு தொல்லை எனும் போது

ஆரவாரம் செய்யாது அடங்குதலும்

ஓர் அறச் செயலே.

 

இன்னும் எத்தனையோ..

இந்த அறச்செயல்களை செய்ய நமக்கு

கால நேரம் வேண்டுமா?

எப்போதும் மாசற்ற மனமிருக்க

மனதில் அறம் இருக்க

செய்யும் செயல் யாவும் அறச்செயலே!