தன்முயற்சி தோற்றநிலையில்தவித்திருந்தேன் நானும்தான்நீட்டிய நம்பிக்கையாய்நீண்டது தும்பிக்கையொன்று.கரைசேர்த்து விடுவான்கார்த்திகேயன் என்று.பற்றிக்கொண்டேன் விடாதுபற்றும் கொண்டேன் அவன்பால்காலன் வரும்வரை அவன்துணைகாலன் வந்தபின் எவர்துணை.ஆனாலும் படம்போல் அல்லாதுஉருவம் மட்டும் மாற்றி.யானை போல நானும்ஆடு போல அவரும்
அன்புக்கு தாயைச் சொல்வர்.அருளுக்கு இறையைச் சொல்வர்.ஆசிரியர் இரண்டுமானவர்.அன்பும் அருளுமாய் வேண்டியவர்பற்றின்பின் செல்லுதல் ஏற்பதற்கல்ல.ஒரு மாணவர் நன்மைக்காய்பிற மாணவர்நயன் கெடுத்தல்அறமல்ல என்பேன் யான்.பற்று வைத்தவர் அருமையென்பார்.பற்றப்பட்டவர் மகிழ்வாவார்.புறந்தள்ளப்பட்டவரோ மடமை ஆவார்.ஆசிரியர் அன்னையென்றால்அன்பாய் இருத்தலும்எழுத்தறிவித்தவர் இறையென்றால்அருளாய் இருந்தலுமேஅறமாகும் கல்விப்பணிக்கு..இதுவே எம் கருத்து.
யானை சுமக்கும் சுமைஎறும்பு சுமப்பதில்லை;யானை தன்னில் பாதிஎடை கூட சுமக்காது;எறும்போ தன்னின்இருமடங்கு சுமக்கும்;ஆனாலும்எறும்புகளை ஏனோஎனக்கு பிடிப்பதில்லை...படுத்து உறங்கும்விலங்குகளுக்கு இடையேகுதிரைகள் படுத்துதூங்குவது இல்லையாம்,நின்றபடியே தானாம்;எறும்புகளோ ஒருகணம்நிற்பது கூட இல்லை.ஆனாலும்எறும்புகளை ஏனோஎனக்கு பிடிப்பதில்லை...காரணமதை சிந்தித்தேன்ஒரே ஒரு காரணம்தான்தன்வேலை தன்முயற்சிஎன்றிருக்கும் எறும்புகள்தான்தன்வழியில் குறுக்கிடும்தன்மையான மனிதரோபொன்போல் பட்டுபோல்கன்னங்கொண்ட குழந்தையோகண்ணோட்டம் காணாதுகடித்து வைக்கும் எறும்புகள்எவரும் தெரிந்துஉன்னை மிதிப்பதில்லை.எவரும் தெரிந்துஉன்வழி வந்ததில்லைஇருந்தும் கடித்து வைக்கிறாய்இறந்தும் அரிக்க வைக்கிறாய்.இதனாலே எனக்கேனோஎறும்புகளை பிடிப்பதில்லை.இப்படிக்கு*எறும்பிடம் கடிபட்டு**அரித்துக் கொண்டிருப்போர் சங்கம்.*😁😁😁(சும்மா நகைச்சுவைக்கு த்தான்..எந்த எறும்பிடமும் சொல்லிவிடாதீர்கள்..😟😟😟)
இமயமலையின் இயற்கையாபொதிகையின் பொலிவாஆழ்கடல் அழகாஎரிமலை சீற்றமாநினைத்த மாத்திரத்தில்நினைத்த இடம் காட்டும்மனம் என்னும் மந்திர ஆற்றல்..ஐந்தாம் வகுப்பில் வாங்கிய அடிகள்.பத்தாம் வகுப்பில் வாங்கிய மதிப்பெண்.கல்லூரிக் கால கலகல வாழ்க்கை.திருமணத்தன்று செய்த ஒப்பனை.நினைத்த மாத்திரத்தில்நினைத்த கணம் காட்டும்மனம் என்னும் மந்திர ஆற்றல்..இன்பத்துள் இன்பம் விழையாமல்துன்பத்துள் துன்பம் அடையாமல்இக்கணத்தில் வாழும் நெறியினை மட்டும்இன்னமும் தாராதுவேடிக்கை காட்டும்மனம் என்னும் மந்திர ஆற்றல்
சிலந்திவலையைவெண்கொற்றமாய் பிடித்தவனே!என் மனதும்உன் மனதும் பொருந்தியென்ன?ஓடுகள் பொருந்தவில்லையே!செம்புலப்பெயல்நீர் போல கலந்தென்ன?என்னை விடஅடர்வண்ணமாகி விட்டாயே!எந்தையும் நுந்தையும்ஒத்துக் கொள்வரோ?ஊர்ந்துபோய்த் திருமணம்??வேண்டவே வேண்டாம்..காத்திருப்போம்காலம் கனியும்வரை.பொறுத்திருப்போம்பெற்றோர்மனம் மாறும்வரை.
