Wednesday, March 23

மெய்வரிசை

வரிசையில்தான் 

நிற்பதுபோல் தோன்றும்.

வரிசையும் மாறிடக் கூடும்.


முன்னிற்பவர் பின்னேயும்

பின்னிற்பவர்

முன்னேயும்

மறைந்திடக்கூடும்.


வரிசை எண் தரப்படாத

வரிசையும் இதுதான்.

எவரும் முந்திச்செல்ல விரும்பா

வரிசையும் இதுதான்.


நமக்கான நேரம் 

வந்து விட்டது எனும்போது வராது.

வரவே வராது என்றாடும்போது

வந்து விடும்.


அடங்கவும் மாட்டோம்;

அறிந்திடவும் மாட்டோம்;

நேரம் வரும்போது

அழுதே புலம்புவோம்;


எத்தனை பிறவியெடுத்தென்ன

எதனையும் கற்காது

ஆட்டத்தைத் தொடருவோம். 

Thursday, February 24

அப்பாவின் சைக்கிள் 

பெற்ற ஐந்தில் 

 பெண்ணிரண்டும் கடைசியாய். 

பெருமையும் பெருமிதமும்

 பொங்கியது மனதில். 


 புகழ்பெற்ற பள்ளியில் 

என்னைச் சேர்த்தாச்சு. 

பேருந்தும் சரியல்ல. 

ஆட்டோவும் அப்போதில்லை.


 பள்ளியோ பதினெண் கிமீ தள்ளி

மிதிவண்டிதான் ஒரேவழி. 

காலை மாலை இருநேரமும்

தனியொரு ஆளாய் மிதித்தபடி.


 மூன்று வருடங்கழித்து 

என் தங்கையும் 

 அதே பள்ளியில். 

மூவரையும் சுமந்தபடி ஒருவருடம்.


 இப்போது நினைத்தாலும் 

மலைத்துப் போகிறேன். 

எப்படியென்று.


 லொடலொடவென்று சத்தமிட்டாலும் 

பிள்ளைகள் வளர்ந்து

 ஆளுக்கொரு வண்டி 

 வாங்கிய பின்னும். 


 இன்னும் மிதிவண்டி

 மிதித்தபடிதான் 

அப்பாவின் வாழ்க்கை. 


எனக்கும் மிதிவண்டியெனில்

அப்பாவின் வண்டி மட்டுமே 

நினைவிலுண்டு. 

Monday, February 21

மனம் போனபடி...

 மனம் தான் குழப்புகிறது. 

தெளிவும் படுத்துகிறது. 

கோபப்படச் செய்கிறது. 

ஆறுதலும் தருகிறது. 


 புலம்ப வைக்கிறது.

 மகிழவும் வைக்கிறது. 

செருக்கு கொள்கிறது. 

கூனி குறுகவும் வைக்கிறது.


 கூத்தும் கும்மாளமுமாய்

 குத்தாட்டம் போட வைக்கிறது.

 எதுவும் வேண்டாம் 

என தள்ளியும் விடுகிறது.


 அறிவின் பாலும் செல்கிறது.

விருப்பின் பின்னும் விரைகிறது.

 

 இன்றுவரை 

நல்லதோ கெட்டதோ 

 மனம் போன படியே போகிறேன்.


 குட்டும் திட்டும் விழுந்தால் கூட 

அப்படியே தான் இருக்கிறேன்.

 பாராட்டு வரும்போதும் 

அப்படியே.


.மனம்படி வாழ்தலில், 

நல்லபெயரை விட 

 கெட்டபெயர் எளிதில் வரும். 

ஆனால் மனம்

இன்பமாக இருக்கும். 


 நம்பிக்கை இல்லையா? 

வாழ்ந்து பாருங்களேன். 

Thursday, May 13

படமும் பாடமும்

.

செங்கல் முட்டுக் கொடுக்கும் கருங்காலி கட்டிலும் 

 சேவல் கொத்தித் திரியும் செம்மைத் தரையும் 

 இருவர் படுத்திடும் மெத்தையில் உறங்கிடும் எண்மரும் 

 இன்னும் இருவருமாய் உருளும் பூனையும் நாயும் 

 கருமையாய் இராது பழுப்பாய் பொழிந்திடும் மேகமும்

 கூரைபோல இருக்கும் மழைநீர் ஒழுகும் கூரையும் 

 குடைக்குள் ஒழுகாது வெளியே ஒழுகிடும் தண்ணீரும் 

 வேறுவேறு கனவு என்றாலும் புன்னகைக்கும் இதழ்களும்

 இதுதான் வாழ்வென்று சொல்லாமல் சொல்கின்றன.

 அன்புள்ள அனைவரையும் புன்னகைக்க வைக்கின்றன.



Wednesday, May 12

வாழ்வதற்கு வேறென்ன வேண்டும்

 தமிழ் பிடிக்கும்

 திராவிடம் பிடிக்கும்

 பெண்ணுரிமை பிடிக்கும் 

 முருகன் பிடிக்கும் 

சிவன் பிடிக்கும் 

அல்லாஹ் பிடிக்கும் 

 கிறித்து பிடிக்கும் 

வள்ளுவர் பிடிக்கும் 

பெரியார் பிடிக்கும் 

பாரதியார் பிடிக்கும் 

 இளையராஜா பிடிக்கும்

 பாலகுமாரன் பிடிக்கும்

 கண்ணதாசன் பிடிக்கும் 

ரஜினிகாந்த் பிடிக்கும் 

 தோனி பிடிக்கும் 

 குடும்பம் பிடிக்கும் 

 சில உறவுகள் பிடிக்கும் 

சில நட்புகள் பிடிக்கும் 

கடல் பிடிக்கும் 

மலை பிடிக்கும் 

 அருவி பிடிக்கும் 

காஃபி பிடிக்கும் 

 நூல்கள் பிடிக்கும் 

ஊர்சுற்றல் பிடிக்கும் 


 பிடிப்பதற்கு இத்தனையும்; 

இதற்கு மேலும் இருக்கும் போது 

வாழ்வதற்கு வாழ்நாள் 

மட்டும் போதுமே...