Thursday, January 26

தாய்மை

தாய்மை என்னும் தலைப்பு கேட்டு
தோன்றிய எண்ணம் வேறு
படைத்த கருத்து வேறு..
சத்தியமாய் இது
சொந்தக்கதை பாதி என் அன்னை
நொந்தக்கதை பாதி...


தாய்மை என்பதை ஓர் பதவியாய்
எண்ணி இறுமாந்திருந்தாள்
தாய்மை என்பதை ஓர் பதவியாய்
இறுமாந்திருந்தாள்.
அது கணக்காளர் வேலையாய் போகுமென தெரியாமல்..

மாத விலக்கு கணக்கெல்லாம் முடிந்ததப்பா என்றிருந்த வேளை,
முடியவில்லை இதோ என்று
அடுத்த கணக்காய் தொடங்கிற்று
ஐயிரண்டு திங்கள் கணக்கு..

பத்து மாதம் முடிந்ததய்யா...
பச்சிளந்தளிர் ஒண்ணு
பார்க்க பார்க்க
பரவசம் மூட்டிற்று..

 தாய்மை என்பதை ஓர் பதவியாய்
எண்ணி இறுமாந்திருந்தாள்..

வருடங்கள் ஓடி மீண்டும்
கணக்கு வழக்குகள் முடிந்து
ஆச்சு இன்னுமொண்ணு..

பதவியாய் எண்ணி
பகுமானமாய் இருந்தவள்
பதவிக்கனம் தாங்காமல்
இறக்கி வைக்க முடியாமல்
தவித்தாள்..

இன்னும் பத்து வருடம் போனால்
பதவி இருக்கும்.
பதவிச்சுமை இருக்காது
என மனக்கணக்கு போட்டாள்

பத்தென்ன இன்னும் கூட
இரண்டு வருடம் ஆச்சு
தலைச்சுமை கூடியபடியே..
குறையக் காணோம்...

அவள் கணக்கே முடியவில்லை
மூச்சு விட நேரமின்றி..
தொடங்கிற்று மற்றுமொரு கணக்கு..
நல்லவேளை இது
பழைய கணக்கல்ல
புது கணக்கு..
பெண்ணுக்கும் சேர்த்து கணக்கு
போடத் துவங்கியருந்தாள்...

பள்ளியிறுதி கணக்கை
பல்லைக் கடித்து முடித்தவளுக்கு மதிப்பெண் பல பெற்றவளுக்கு
இரண்டே கணக்குகள்
தனக்கும் மகளுக்குமாய்
தவித்தே போனாள்....

மாதக்கணக்கில் மூழ்கியவளுக்கு
வருடக் கணக்கு போனது
தெரியவில்லை

இன்னும் போச்சு  வருடம் மூணு
அடுத்த பெண்ணின் கணக்கும்
சேர்ந்ததய்யா அக்கௌண்டில்..

நல்லவேளை இரண்டோடு
நிறுத்தியதற்கு நன்றி சொன்னாள்
இறைவனுக்கு..
இப்போது....

மூன்று கணக்குகள் முட்டி மோதி
சமாளித்தவள்
கொஞ்சம் மூச்சு விட
கால தேவன் நிப்பானா
அவன் கணக்கை அவன் பார்க்க
இன்னும் ஆச்சு வருடங்கள்...

கணக்கிலடங்கா வரன் தேடி
எண்ணிலடங்கா இடந்தேடி
முதல்கடமை முடித்தாளய்யா..

கணக்கு வேலை முடியும் என்று
கணக்கு போட்டவள் நெஞ்சம்
இப்போதுதான் கவனமாய் போட்டது
பெண்ணின் மாதக்கணக்கை

மகளுக்கு நாள் தள்ளியதில்
அப்பாடா என்றவளின் நெஞ்சத்தில்
இருந்தது என்னவோ
யாமறியோம் பராபரமே

ஐயிரண்டு மாதம் கணக்கு முடிய
பிறந்தது பேரன் என்றவுடன்
பேரானந்தம் அடைந்தாள்...
எண்ணிக்கை நான்காகா
ஆனந்தம்..

தாய்மை என்பதை ஓர் பதவியாய்
இறுமாந்திருந்தாள்.
அது கணக்காளர் வேலையாய் போகுமென தெரியாமல்..

இருந்தும்...
கணக்கு போட்டு வாழ்ந்தாலும்
கணக்காளர் வேலை பார்த்தாலும்.
பெண்ணாய் பிறந்த ஜீவன்
மட்டும் அறியும்
தாய்மை பதவி அல்ல
உணர்வென்பதை...

இந்தக்கணக்கு மட்டும்
இல்லையெனில்
இல்லை தாய்மை என்னும் உணர்வு

தாய்மையை உணர
பெண்ணாய் தோன்றிட வேண்டும்
தாய்மையை  உணர
தென்னாடுடையவன் கூட
தாயுமானவானாய் ஆக
பெண்ணாய் மாறிடல் வேண்டும்..

தாய்மை மட்டுமே
தன்னலம் பார்க்காது

தாய்மை மட்டுமே
தன்பசி நோக்காது..

தாய்மை மட்டுமே
தன்கணக்கு பார்க்காது

Saturday, November 5

கடற்புரத்து பௌர்ணமி

அது ஏனோ எப்போதும்
கடற்புரத்து பௌர்ணமி
தனி அழகு....

முழுதாய் சூரியன்
மேற்கே மறையும் போது
அவனிடமிருந்து பெற்ற ஒளியை
அவனுக்கே வழங்கும் கம்பீரத்துடன்
கிழக்கே தோன்றும்
கடற்புரத்து பௌர்ணமி
எப்போதும் தனி அழகு...

மனங் கொள்ளா மகிழ்ச்சியோ
மனம் கொல்லும் கவலையோ
ஒரு நிமிடமாவது
உலகை மறக்கச் செய்யும்
கடற்புரத்து பௌர்ணமி
எப்போதும் தனி அழகு

எப்போதும் நச்சரிக்கும்
என்னை கூட
வாய்மூடி மௌனியாக்கும்
கடற்புரத்து பௌர்ணமி
என்னுடையவர்க்கு
எப்போதும் தனி அழகு

Sunday, April 24

காதல் புனிதமானது.

காதலில் சைவக்காதல் அசைவக்காதல் இருக்கலாம்
புனிதக் காதல் புனிதமில்லாக் காதல் உண்டா என்ன
புனிதமற்று போனபின்னே அது காதலில்  சேருமா
கண்பார்த்து  மனம் பார்த்த வந்த காதல் புனிதத்தில் சேரும்..
கண் பார்த்து பின் பொருள் பார்த்த வந்த காதல் எதில் சேரும்?
நல்லவன் காதல் கெட்டவன் காதல் நானிலத்தில் உண்டு
நல்ல காதல் கெட்ட காதல் நானிலத்தில் உண்டா??
கெட்டவன் காதலும் புனிதமே
நல்லவன காதலும் புனிதமே..
புனிதமான காதலுக்கு ....
தாஜ்மஹல் தான் வேண்டும் என்பதில்லை
தாளில் நீ கிறுக்கிய இரு வரி போதும்
நம் காதலும் புனிதமே....
காதலை புனிதமாக்க  என்ன தான் செய்ய வேண்டும்..?
காதலை புனிதமாக்க காதல் தான் செய்ய வேண்டும்..

அரும்புகள்

 
எப்போதும் மண்ணில் விழுந்து கொண்டே இருக்கிறது
வீழ்ந்தவைகளைத் தொடுக்கலாம் என அருகில் செல்ல
என் நிழல் பட்டு அவை மறைந்து விடுகிறது..
சூரிய அரும்புகள்...
 
 
 எப்போதும் மண்ணில் விழுந்து கொண்டே இருக்கிறது
விழுந்தவை பூக்கும் காய்க்கும் கனியும் என இருந்தேன்..
அவை பூக்கவுமில்லை காய்க்கவும் இல்லை கனியவுமில்லை
விழுந்த அரும்புகள் எல்லாம் பூத்தே ஆக வேண்டும் என்று
விதி ஒன்றும் இல்லை
இருந்து விட்டு போகட்டுமே சில சமயம்
பூக்காத அரும்புகளும்....

Sunday, February 7

பெரிதாய் என்ன கேட்டு விட்டேன்?



என்னவன் பற்றி எனக்குத் தெரியாததா
என்றிருந்தேன்
ஒன்றுமே தெரியவில்லை எனும்போது
இன்னும் கீழே போனேன்...

உன் மீதான என் காதல்
பாலைவன மண்ணில்
புதையுண்டு விட்டதோ? - எனில்
என் மீதான உன் காதல்?
அப்படி ஒன்றை நான்தான்
உருவகப்படுத்திக் கொண்டேனா??

காதலைத் தொலைத்தவர்கள் பாக்கியவான்கள்..
காதல் என்ற ஒன்றை உணர்ந்தாவது இருப்பார்கள்...

நீ நல்லவன் என்று பெயர் வாங்க
எப்போதும் நான் கெட்டவளாகிப் போனேன்...

உன்னில் பாதி என்றிருந்தேன்.. - இல்லை
மூன்றாம் மனுசிதான் என்பதை நீ உணர்த்தும்வரை....
உணர்ந்த பின்பு இன்னும் என்னைக்
கேட்டுக் கொண்டே இருக்கிறேன்...
எப்படி இருக்கிறாய் என் மனமே என்று??

உண்மைகள் சில விளங்கும் போது
அடிமனதில் ஒர் வலி வருகிறதே அதென்ன
உயிர்களுக்கிடையே உள்ள ஒட்டுத் தையல்...
பிரியும் வலியா....

நெஞ்சு நிறைய காதலோடு இருந்த போது
இதயம் இத்தனை கனக்கவில்லை...
காதல் என்பதே இல்லை என்னும் போது
கல்போலக் கனத்து இருக்கிறது....

என் கனவுகளில் நீ வராத அன்று
என்னை சந்தேகித்தபடியே திரிந்தேன்....
உன் கனவுகளில் நான் இல்லவே இல்லை
என்பதை உணரும் வரை...

காதல் இல்லா வாழ்வு சாத்தியமா?
என்ற சந்தேகம் இப்போது இல்லை..
காதல் இல்லா நானே இதோ இருக்கிறேனே....
எல்லாம் சாத்தியம்தான்
உடல் வாழ ஒன்றும் வேண்டாம்
உயிர் வாழத்தான் எல்லாம் வேண்டும்...

அப்படி என்ன பெரிதாய் கேட்டு விட்டேன்???
உன் மனதில் ஓரிடமும்
உன் கனவுகளில் என் இருப்பும் தானே