Thursday, August 6

முகமூடிகளின் புலம்பல்கள்


 எத்தனை முறை மாற்றுவாய்

ஒருநாளைக்கு

எத்தனை முறை மாற்றுவாய்

முகமறந்து போகுமளவு

சொந்த முகமறந்து போகுமளவு

எத்தனை முறை மாற்றுவாய்

 

எங்களுக்கே சலித்து விட்டது..

முகமூடிகள் நாங்கள்

எங்களுக்கே சலித்து விட்டது.

உன்னில் எதனை மறைக்க

எங்களை மாற்றிக் கொண்டேயிருக்கிறாய்?

 

நீ அணிந்து வீசிய நாங்கள்

மண்மூடாமலும்

கண் மூடாமலும்

வீதி முழுதும்.

 

எல்லாம் சரி...

வீசப்பட்ட நாங்கள்

மீண்டும் தேவைப்படின்

எப்படி கண்டுபிடிப்பாய்?

இந்த பொய்முகத்திற்கு

இந்த முகமூடிதான் என்று..

 

ஒன்று சொல்கிறேன் கேள்.

வீசப்பட்ட நாங்கள்

வீசப்பட்டவையாகவே

இருந்து கொள்கிறோம்.

இனியாவது

உன் உண்மை முகங்காட்டு.

 

எங்களுக்காக இல்லை..

உனக்காக..

முகமூடியின்றி

மூச்சு விட்டுப்பார் - இனி

ஒருபோதும் தொடமாட்டாய்

எங்களை..

நாங்களும் இனி சுதந்திரமாய்!!!

Thursday, July 16

கரையறியா கடல்




பொன்னை யொத்த பொலிவுடன்
மின்னும் தங்கக் கடலே - இது
பொன்னந்தி நேரமா இல்லை
மென்காலைப் பொழுதா?

என்னை எப்போதும்
தன்னிலை மறக்கச் செய்யும்
அலைகடல் இங்ஙனம்
அமைதியாய் இருப்பதும் ஓரழகே!

அன்பான மனைவிமக்கள்
பேரன்பு பெற்றோர்
ஆருயிர் உறவுகள்
அருமைத் தோழர்கள்

தவித்தபடி தரையில் இருக்க
கரையறியா கடல்தன்னில்
கயல்களுக்காய் வலைவிரித்து
காத்திருக்கும் மீனவரே

அழகான கடலிது எமக்கு
வாழ்வுதரும் கடலிது உமக்கு
கரையறியா கடலிது எமக்கு
பொருள்தரும் கடலிது உமக்கு.

எல்லை தெரியாது சென்றுவிடாதீர்
தொல்லை வரக்கூடும் மீனவரே!
வெறுங்கையோடு திரும்புதல்
பழக்கம் தானே!

மீன்கள் இல்லையெனில்
மீண்டும் ஓர்நாள் செல்லலாம் - இன்று
மீண்டு வரவில்லை எனில்
மீண்டும் ஓர்நாள் வருமோ?


Tuesday, July 14

மலர்களின் அரசிதான் நீ மறுப்பதற்கு அல்ல..






தண்ணீரில் வளர்பவளாநீ - அல்லவே
தரையில் பூப்பவள்தானே நீ
தானாய் நீட்டி வளர்ந்து
தண்ணீர் பக்கம் வந்ததேன?

உன்னழகைக் காண
ஊரே திரண்டிருக்க
உன்னழகைக் காண
உனக்கும் தோன்றியதா?

ஊருக்குப் பயந்து புனல்
அருகில் சென்று விட்டாயா
இருக்கும் இடத்தில் இருத்தல்
யாருக்கும் நன்மை அன்றோ

கவர்ந்து இழுக்கும் கவர்ச்சி
உவப்புதான் எவருக்கும்..
கவிழ்ந்தது சரிதான் எவரையும்
கவிழ்த்து விடாதவரை.

உன்னழகு சிலநாள் என
உணர்நதவர் கோடியுண்டு
நொடியில் மறையும் அழகால்
நொடிந்தவரும் கோடியுண்டு

உன்னழகைப் பாராட்டாது
உன்னிறத்தைப் புகழாது
எச்சரித்தே பாடும் என்மேல்
ஏனிந்த வெறுப்பு கண்ணே?

எப்போதும்  தோழியாய் இருக்க
என்னால் முடிவது இல்லையே
தாயாய் மாறிநிற்கும் என்
தாயுள்ளம் புரிந்துகொள்ளடி

தண்ணீர் துன்பமா
தரை துன்பமா எனில்
தண்ணீரும் அல்ல
தரையும் அல்ல

ஆசையே துன்பம்
அகந்தையே துன்பம்
அழகே துன்பம்
அனுபவமே பாடம்.

மலர்களின் அரசிதான் நீ 
மறுப்பதற்கு அல்ல...

Tuesday, June 30

தொட்டில் சேலை

அம்மா சேலையிலதான்
அவவாசம் வீசும்
அத்தை சேலையில
அத்தர்வாசம் மணக்கும்.
அப்பத்தா சேலையில
அவளோட மருந்துவாசனை.

கொலுசொலி கொஞ்சங் கேட்டாலே பாலூட்ட ஓடி வர்றவ
கால்வெளியே தொங்க விட்டு
கால்மணி நேரம் ஆயாச்சு
காணலையே இன்னும் அவளை காத்திருக்கவா குரலெழுப்பவா?

சிணுங்கிக் கூப்பிடவா? வேண்டாம் சீரியல் பார்ப்பாளோ என்னவோ
அழுது கூப்பிடவா? வேண்டாம்
அமுது உண்பாளோ என்னவோ
தொட்டிலை நனைச்சா? வேண்டாம் தொட்டில்ஈரம் பிடிக்காது எனக்கு..

பாலூட்ட நேரமாச்சுன்னு அவ
முலை இன்னும் கனக்கலையா
ஏன் இன்னும் வரலை
என்பசிக்கு அழுகிறேனா
அவவலிக்கு அழுகிறேனா
அழாம இருக்க முடியலையே

 யாரோ வந்து தூக்க
ஆரீரா ரோ பாட
அம்மா வாசம் மட்டும்
வரவே இல்லை இன்னும்
வயிறு என்னவோ பண்ண
பயமா அதுக்கு பெயரு?

அம்மா இருக்கிறவரை  உணர்ந்ததில்லை இப்படி
கண்கலங்க வயிறுகலங்க
கத்தி அழுதேன் அம்மா.....

எங்கிருந்தோ பாய்ஞ்சு வந்தா.. என்னைப் பிடுங்கித் தூக்கி
'என்பிள்ளை என்னை
அம்மான்னு கூப்பிடுச்சுன்னு'
கட்டிப்பிடிச்சு கொஞ்சிட்டு கன்னமெல்லாம் முத்தந் தந்தா

அவளகண்ட மகிழ்ச்சியில
 அழுகை இன்னுங்கூட
கத்தி கத்தி அழுதேன்
அம்மா அம்மா அம்மா!!!



Monday, May 11

வாழ்க வையகம்

பத்து  தேனீக்கள் படையெடுத்து வந்தால்
பதுங்க முடியாது.
நான்கு நாய்கள் தெருவில் துரத்தினால்
நழுவ முடியாது.
ஒற்றை பாம்பு - ஒற்றை யானை துரத்த
ஓடவும் முடியாது; ஒளியவும் முடியாது.

ஆனாலும் அகந்தை..
நான் மனிதன் என்ற மமதை.
என் நாடுதான் பெரியது;
என் மொழிதான் சிறந்தது;
என் இனம்தான்..
என் மதம்தான்..
என் சாதிதான் ...

அகந்தை பிடித்தலையும் மனிதனை
அஞ்சி நடுங்கும் அற்பனை
அச்சுறுத்த விலங்குகள் எதற்கு?
வெறும் பசி போதாதா?
வெறும் பயம் போதாதா?

இருப்பினும்
இன்னமும்
உலகம் உயிரோடு இயங்குவது
நல்லோர் ஒருவர் பொருட்டுதான்..

நல்லோராய் இருப்போம்.
நானிலம் தழைக்கச் செய்வோம்.
வாழ்க வையகம்..